Monday, September 24, 2012

✔ ✔ முதன் முதலாக ...✔ ✔

திடீரென ஓர் கை
என்னை தடுத்து
நிறுத்த காண்கிறேன்
அவன் முகம் -ஓர்
இனம் புரியாத நிழலில்.

ஆசைப்பட்ட சிறு சிறு அம்சங்கள்
அனைத்தும் ஒன்றினைந்ததாக
காண்கிறேன் - அவன் உருவம்.

என்னோடு  புன்னகைத்த படி
அதுவும் என்னருகில்...
பேச வார்த்தைகள் இன்றி
சிறகடித்து பறக்கிறது இளமனம் .

பல நாள் பழகியவன் போல்- அவனும் .
அவனை நன்கு அறிந்தவளாக -நானும்.

செல்கிறோம்.. சென்றுகொண்டு  இருக்கிறோம்.
ஓர் நீண்ட பயணம்.

பயணத்தின் நடுவே ஓர் திடீர் பிரிவு.
திடுக்கிட்டது நெஞ்சம் - கூடவே
விழித்து கொண்டன கண்கள்.
 நேரம் நள்ளிரவு 2 மணி !!!

கண்டதெல்லாம் வெறும் கனாவென
கைகொட்டி சிரித்தது நிஜம் !

மனமோ சோகத்தின் உச்சியில்
வேண்டுகிறது இறைவனிடம்.
இனிவரும் இரவுகளிலும் கண்
மூடியதும் தந்துவிடு
என்னவனுடனான  நடைபயணத்தை.


No comments:

Post a Comment

Popular Posts